ΠΟΛΥΜΕΝΑΚΟΣ, Χ. - Για την αυτομόρφωση

Συντρόφισσες/φοι, θα σταθώ ειδικά σε ένα θέμα που νομίζω ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή από την ΚΕ που θα προκύψει από το 18ο Συνέδριο του Κόμματός μας.

Σαφώς αναφέρομαι στο μεγάλο πρόβλημα, αυτό της αυτομόρφωσης των μελών του Κόμματος. Λέω μελών, γιατί από εκεί θα αναδειχτούν τα αυριανά στελέχη μας. Εμμεση πλην σαφής η αναφορά μου. Θα αναδειχτούν στελέχη που θα καθοδηγήσουν έναν κόσμο που πιστεύει στα οράματά μας, που αγωνιά για το σοσιαλισμό χωρίς εισαγωγικά. Και δεν αναφέρομαι στενά στην ανάγνωση ή μη του «Ριζοσπάστη» για την καθημερινή μας ενημέρωση. Αλλωστε, είναι γνωστό και παλιό το πρόβλημα...

Ετυχε να ανήκω στις γενιές εκείνες που το βιβλίο λειτούργησε καταλυτικά στις συνειδήσεις τους... Ναι, συμφωνώ ότι δεν υπήρχε η τηλεόραση που κατατρώει τον όποιο ελεύθερο χρόνο μας, καθοριστικός και καταλυτικός ο ρόλος της, με πολλές αρνητικές συνέπειες, όμως δεν την καταδικάζω, είναι ένα εργαλείο, στις πραγματικές σημερινές συνθήκες που αναγκαζόμαστε να ζήσουμε, που η ανάλογη χρήση του προδικάζει και το θετικό ή αρνητικό του ρόλο.

Ομως, σύντροφοι, είναι γεγονός ότι υπάρχει πρόβλημα στις γραμμές μας. Πάντα υπήρχε σε ένα βαθμό, όμως τώρα δεν μπορεί να το αγνοήσουμε άλλο... Εμφανέστατο στην καθημερινή μας κουβέντα, στις αναφορές μας, στο γραπτό και προφορικό λόγο μας, στις καθημερινές μας συνομιλίες, στην τοποθέτησή μας στα όργανα, στη διατύπωση των απόψεών μας. Εκεί, επιτρέψτε μου, έχουμε φτώχεια. Εμφανής η έλλειψη ανάγνωσης βιβλίων, κειμένων, περιοδικών. Περιορισμένο λεξιλόγιο. Η λογοτεχνία, η ποίηση, άλλοτε εφόδια πρώτης ανάγκης των συντρόφων, ακόμη και μέσα στο κελί - εκεί και αν ήταν - μέχρι εκείνη την ύστατη στιγμή του χαράματος, τώρα δυστυχώς στα αζήτητα.

Μάταια η «Σύγχρονη Εποχή» περιμένει την επίσκεψή μας. Ούτε εκείνα τα λίγα ευρώ σε κουπόνια από την Εργατική Εστία δεν αξιοποιούνται για την αγορά βιβλίων. Δικά μας χρήματα και αυτά, που μπορούν να πιάσουν τόπο ενισχύοντας το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο, είναι και αυτή μια υποχρέωσή μας.

Τελευταίο, αντί για πρώτο στη σκέψη μας το χάρισμα ενός λογοτεχνικού, ιστορικού βιβλίου στην εκπλήρωση κάποιων κοινωνικών υποχρεώσεων. Τόση μεγάλη - παιδική, για όλες τις ηλικίες - βιβλιογραφία επιλεγμένη με τις καλύτερες παιδαγωγικές προδιαγραφές για τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, τους νεαρούς φίλους μας που όμως μένει αναξιοποίητη. Προηγούνται δυστυχώς τα «Red Label», τα «Johnie Walker» και οι τούρτες του γειτονικού μας ζαχαροπλαστείου!...

Αξιόλογη πραγματικά η ύλη της ΚΟΜΕΠ, πάντα ήταν, ειδικά τα τελευταία χρόνια με τις συχνές αναφορές στα γεγονότα '89-'91 και πώς φθάσαμε εκεί. Δε μας ενδιαφέρει όλους μας να δώσουμε απάντηση στο μεγάλο «Γιατί;». Οι φίλοι μας, οι γείτονές μας, ο κοινωνικός κύκλος του καθενός μας δεν περιμένει κάτι το περισσότερο από μας, πώς οδηγηθήκαμε εκεί;

Το θέμα της αυτομόρφωσης, όπως εμείς την εννοούμε με τη συγκεκριμένη μορφή της, σίγουρα είναι δεμένη και τα ιδεολογικά μας μαθήματα, πώς επιλέγονται, πώς προετοιμάζονται και πώς παραδίνονται. Εδώ, αν μη τι άλλο, εμφανέστατη είναι η προχειρότητα που τα διακρίνει, έτσι για να γίνονται, κάτι σαν «αγγαρεία». Κάτι μου θυμίζει αυτή η λέξη με τα ευτράπελα του πρώην υπουργού...

Αντί η ερώτηση να είναι π.χ. «αν γνώριζες, σύντροφε, ότι ο Che Guevara είχε τέτοια μαρξιστική κατάρτιση», όπως διαβάσαμε και κυριολεκτικά ξαφνιαστήκαμε, τουλάχιστον εγώ, ομολογώ, τις προάλλες στην ΚΟΜΕΠ, η σχετική ερώτηση του υπεύθυνου συντρόφου είναι «Ποιος δεν έχει πάρει ΚΟΜΕΠ», μέχρι εκεί...

Και βέβαια, μιας και βρισκόμαστε στον προσυνεδριακό διάλογο, σχετικό δεν είναι και το γεγονός της ως τώρα, τουλάχιστον, μικρής συμμετοχής; Δεν αναφέρομαι μόνον για την έως τώρα συμμετοχή φίλων και συντρόφων στον παρόντα προσυνεδριακό και του 17ου ακόμη και του 16ου αν θυμάμαι καλά.

Ευχόμενος κάθε επιτυχία στο Συνέδριό μας, με συντροφικούς χαιρετισμούς.

Χ. Πολυμενάκος

ΚΟΒ Νέας Μάκρης - Μαραθώνας

Ριζοσπάστης - 25 Νοεμβρίου 2008

ΤΣΙΡΤΣΩΝΗΣ, ΒΑΣ. - Για το σοσιαλισμό

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Δεν είχα σκοπό να συμμετάσχω γραπτά στον προσυνεδριακό διάλογο, γιατί θεωρώ πλήρες το πλαίσιο προβληματισμού των Θέσεων και των δύο προς συζήτηση κειμένων για το κόμμα μας και το σοσιαλισμό. Κείμενα που προφανώς αποδέχομαι και στηρίζω στο σύνολό τους και σε κάθε παράγραφο.

Κείμενα με πλαίσιο προβληματισμού που χαρακτηρίζουν τον πρωτοπόρο ρόλο του ΚΚΕ για το διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, για τις επεξεργασμένες θεωρητικές του θέσεις για το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε και κυρίως για το σοσιαλισμό που θέλουμε.

Και αυτό σε απάντηση όλων αυτών που, με πρωτοπόρο το σύμβολο του οπορτουνισμού, της υποταγής και του συμβιβασμού στον ταξικό εχθρό, Λ. ΚΥΡΚΟ, χαρακτηρίζουν το κόμμα μας ως το πιο καθυστερημένο κόμμα στο χώρο του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Κάθε φράση του Λ. ΚΥΡΚΟΥ φανερώνει το ταξικό μίσος του οπορτουνισμού για το ΚΚΕ αλλά κυρίως για το σοσιαλισμό σε αντιδιαστολή με την καρικατούρα που κατά καιρούς περιγράφει (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ - ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ - ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ κλπ.), δηλαδή σκέτος καπιταλισμός.

Αφορμή και ερέθισμα για τη γραπτή μου κατάθεση υπήρξε η «κραυγή αγωνίας» της παρέμβασης του αγαπητού και αξιοσέβαστου καθηγητή, Γ. ΡΟΥΣΣΗ, που ήρθε να συμπληρώσει συνειδητά ή όχι την ολοφάνερη προσπάθεια του αστικού Τύπου και των φερέφωνών του, να μειώσει και να περιορίσει την απήχηση και τον πλούτο προβληματισμού του συνεδρίου μας, στα στενά όρια της στείρας και αποπροσανατολιστικής «ΣΤΑΛΙΝΟΛΟΓΙΑΣ».

«ΣΤΑΛΙΝΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ» αντιεπιστημονικά και ανιστόρητα, κάτω από το βάρος του θηριώδους μηχανισμού προπαγάνδας, αποπροσανατολίζουν και συσκοτίζουν παραπλανώντας για περιόδους και γεγονότα.

Ολα τα ευαγή ιδρύματα του ιμπεριαλισμού με πρωταγωνίστρια την ΕΕ δεν ξαναγράφουν την Ιστορία αλλά τη ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΝ και την ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΥΝ.

Αποκατάσταση του Στάλιν - Αγιογραφία του Στάλιν - Στάλιν και δώστου Στάλιν.

Με πρωτοφανή στόχο η δύναμη και η εμβέλεια του Συνεδρίου στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα να συρρικνωθεί, να φτωχύνει, ενώ γνωρίζουν όπως και κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος το ρόλο και τη συμμετοχή των προσωπικοτήτων στην εξέλιξη της κοινωνίας, πάντα όμως στο πλαίσιο του χώρου και του χρόνου, ποτέ ξεκομμένες από τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (παραγωγικές σχέσεις - παραγωγικές δυνάμεις).

ΣΤΑΛΙΝ - ΧΙΤΛΕΡ - ΦΙΝΤΕΛ - ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΟΦ.

Η αστική προπαγάνδα βουτηγμένη στο ψέμα και στην υποκρισία τα αναλύει και τα ερμηνεύει ως άτομα, καθισμένη στην καρέκλα του ψυχαναλυτή, με προφανή στόχο να μη φωτιστεί το κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο, ποιες ήταν οι συνθήκες. Ποιες δυνάμεις δρούσαν γύρω τους και πλάι τους; Γιατί τότε θα φανεί ο πραγματικός ρόλος του καθενός.

Από ποια θέση του κειμένου για το σοσιαλισμό συμπεραίνουν την επιστροφή - αποκατάσταση - αγιοποίηση του ΣΤΑΛΙΝ;

Εμείς ούτε αξιοποιούμε ούτε δαιμονοποιούμε κανέναν, ερμηνεύουμε γεγονότα, περιόδους, με βάση την κοσμοθεωρία μας και όχι αστικές, μικροαστικές, οπορτουνιστικές ή ρεφορμιστικές αντιλήψεις.

Ο ΣΤΑΛΙΝ υπήρξε επικεφαλής του ηρωικού ΚΚΣΕ για σημαντικό χρονικό διάστημα με σπουδαίο θεωρητικό έργο, με δράση και επαναστατική δημιουργία, σίγουρα με λάθη, παραλείψεις, «εγκλήματα». Εδώ είμαστε, να τα δούμε στο χώρο, στο χρόνο και στις συνθήκες με βάση την αντικειμενική ερμηνεία των γεγονότων της εποχής και όχι με βάση το παραλήρημα του ιμπεριαλισμού - καπιταλισμού στο άκουσμα του ονόματος του ΣΤΑΛΙΝ (δικαιολογημένη η παράκρουση που παθαίνουν στο όνομά του, κατά την άποψή μου).

Τι επιζητά η «ΣΤΑΛΙΝΟΛΟΓΙΑ», να σιωπήσουμε κάτω από το βάρος της προπαγάνδας και να μη μιλήσουμε για το δημιουργικότερο ίσως, χρονικά, κομμάτι της επανάστασης ή το σημείο - κλειδί της αντεπανάστασης;

Είναι μακρά νυχτωμένοι, «καλοπροαίρετοι» και κακοπροαίρετοι αν νομίζουν πως θα μας φέρουν σε θέση άμυνας και απολογίας για το ΣΤΑΛΙΝ.

Οι υπερασπιστές της «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ», της «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» και των «ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ», made in USA δηλαδή. Της αειφόρου ανάπτυξης διά πυρός και σιδήρου των κερδών του κεφαλαίου.

Πρέπει να γνωρίζουν καλά όλοι ότι η κριτική προσέγγιση του σοσιαλισμού έχει αναπόφευκτα δύο δρόμους προσέγγισης, πάντα με ταξική θεώρηση.

Ο ένας της κριτικής απόρριψης και ο άλλος της κριτικής υπεράσπισης του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, «ουδέτερος», «ανένταχτος», «αντικειμενικός» δρόμος, δεν υπάρχει.

Εμείς ξεκάθαρα είμαστε με το δρόμο της κριτικής υπεράσπισης του σοσιαλισμού, δε λυγίζουμε και δεν υποστέλλουμε τις σημαίες της επανάστασης κάτω από το ψέμα και τη βρωμιά της αστικής προπαγάνδας.

Δύσκολος δρόμος αλλά λεωφόρος τεράστια να τη βαδίσουν η κοινωνική δικαιοσύνη, το δίκαιο και η αλήθεια μαζί με την εργατική τάξη, τη νεολαία, την αγροτιά, αυτοαπασχολούμενους, εργαζόμενη διανόηση, τα πλατιά λαϊκά στρώματα.

Η απήχηση και η εμβέλεια του Συνεδρίου μας, καρφί στο μάτι της αστικής τάξης και προπαγάνδας.

Τσιρτσώνης, Βασ.

Αθήνα

Ριζοσπάστης - 25 Νοεμβρίου 2008

ΜΑΝΤΑΣ, ΓΙΩΡΓΗΣ - Μερικές παρατηρήσεις πάνω στις γενικά σωστές Θέσεις για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Αγαπητοί σύντροφοι. Συμμετέχοντας στον προσυνεδριακό διάλογο, έχω να κάνω τις παρακάτω παρατηρήσεις:

1) Εχοντας διαβάσει (από το 10ο Συνέδριο και μετά) όλα τα κείμενα Θέσεων, διαπιστώνω, πως αυτό που τώρα κρατάμε στα χέρια μας, είναι από τα πιο απλά και κατανοητά, όντας διατυπωμένο σε μια στρωτή και κατανοητή γλώσσα. Παρ' όλα αυτά επειδή κάποιοι από εμάς δεν έχουμε τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις, θα ήθελα σε κάποια σημεία τους που αναφέρονται σε όρους Πολιτικής Οικονομίας ή τεχνολογικούς τα κείμενα να ήταν πιο απλά (εννοείται χωρίς να εκχυδαΐζονται).

2) Η παραχάραξη και διαστρέβλωση της Ιστορίας από την Ευρ. Ενωση και τον Παγκόσμιο Ιμπεριαλισμό (σχετικά με το Σοσιαλισμό που γνωρίσαμε και το ρόλο της Σ. Ενωσης στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κ.ά.) στη χώρα μας εκδηλώνεται με ιδιαίτερη ένταση με τη διαστρέβλωση των ιστορικών γεγονότων της δεκαετίας 1940 - 1950. Διαστρεβλώνουν τα γεγονότα από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, την Εθνική Αντίσταση, την Ιμπεριαλιστική επέμβαση το Δεκέμβρη του 1944 και για τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας.

Είναι γεγονός πως το Κόμμα έχει με τα επίσημα κείμενά του φωτίσει όλα τα γεγονότα που αναφέρονται σε αυτήν την περίοδο. Σημαντική συμβολή προς την ιστορική αλήθεια αποτελεί το κείμενο της ΚΕ για το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, όπου για πρώτη φορά, αυτή η τριετής εποποιία αναφέρεται σαν ένοπλη ταξική πάλη για την κατάληψη της εξουσίας από την εργατιά.

Προς επίρρωση όλων αυτών που αναφέρω, το ΚΚΕ σε όλα τα μέχρι τώρα συνέδριά του έκανε πάντα μια ιδιαίτερη αναφορά στην ΠΕΑΕΑ (Πανελλήνια Ενωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης). Αυτή η οργάνωση, η ΠΕΑΕΑ, παρά τη φθορά του χρόνου, όχι μόνο εξακολουθεί να υπάρχει και να διεκδικεί λύσεις για τα ιδιαίτερα προβλήματα των μελών της, αλλά στο τελευταίο της Συνέδριο τροποποίησε το καταστατικό της έτσι που τώρα γίνονται ισότιμα μέλη της οι απ' ευθείας απόγονοι των αγωνιστών καθώς και οι φίλοι της Εθνικής Αντίστασης. Εξασφαλίζεται έτσι η συνέχεια για την κοντινή εποχή που οι υπάρχοντες ακόμη αγωνιστές θα έχουμε φύγει για το πουθενά.

Ολα αυτά που γράφω τα γνωρίζει το Κόμμα από πρώτο χέρι, αφού η ΠΕΑΕΑ έχει απευθείας σύνδεση με την Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος. Και θέλω εδώ να εκφράσω μια πικρία και απογοήτευση από το γεγονός πως οι δυο λέξεις «Εθνική Αντίσταση» δεν μπόρεσαν ούτε μια φορά να χωρέσουν σε ένα κείμενο 79 σελίδων και 108 Θέσεων.

3) Θεωρώ παράλειψη από τις Θέσεις τη μη αναφορά στο σοβαρό πρόβλημα των ναρκωτικών. Σε όλα τα προηγούμενα συνέδρια υπήρχε αναφορά. Δεν αγνοώ πως το Κόμμα επανειλημμένως και με σαφήνεια σε πολλά κείμενά του (αλλά και σε καμπάνιες) έχει φωτίσει αυτό το πρόβλημα, που δικαιολογημένα έχει χαρακτηριστεί ως «μάστιγα». Από την ίδρυσή του ακόμα το Κόμμα διεξήγαγε αγώνα κατά της διάδοσης των βλαβερών ουσιών, που αντιθέτως ευνοούσε η άρχουσα τάξη. Θυμάμαι πως και εγώ τον καιρό της νιότης μου, ως μέλος της ΕΠΟΝ, συμμετείχα σ' αυτόν τον αγώνα.

Γι' αυτό κατά τη γνώμη μου, είναι παράλειψη που δεν υπάρχει αναφορά στις Θέσεις για να γίνει αντικείμενο μελέτης και προβληματισμού.

4) Στη σελίδα 46, Θέση 45, γίνεται αναφορά στις δραστηριότητες και κινητοποιήσεις των συνταξιούχων, που πράγματι αυξάνονται και αποτελούν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Στη θέση αυτή υπάρχουν οι ακόλουθες φράσεις: «Το κίνημα των συνταξιούχων, μπορεί και πρέπει να πάρει μαζικότερο χαρακτήρα, με την ενεργή συμμετοχή των νέων συνταξιούχων. Είναι σημαντική συνιστώσα του γενικότερου, εργατικού και λαϊκού κινήματος». Θα προσυπέγραφα τα παραπάνω λόγια, αν δεν υπήρχε η λέξη «κίνημα». Δυστυχώς, όμως σύντροφοι, η δημιουργία «κινήματος» συνταξιούχων είναι ζητούμενο. Δεν μπορούμε να ονομάζουμε κίνημα τους πεντακόσιους ή χίλιους ή άντε δυο χιλιάδες συνταξιούχους που συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις, στις πορείες, όταν στην Ελλάδα οι συνταξιούχοι αριθμούν εκατομμύρια. Θα χρειαστεί πολλή δουλειά και κυρίως βοήθεια από το Κόμμα για να έρθουν στα Σωματεία των Συνταξιούχων νέοι συνάδελφοι (αλλά και το πλήθος των παλαιών, ανάμεσά τους και πολλοί από τη γενιά της Αντίστασης και των Πολιτικών Προσφύγων που ενώ είναι δεκαετίες συνταξιούχοι το παίζουν «υπεράνω» και δε βοηθούν στις διεκδικήσεις των συνταξιούχων). Πρέπει και οι νέοι συνταξιούχοι να καταλάβουν ότι άπαξ και βγήκες στη σύνταξη φεύγεις από το παλιό σου σωματείο και γράφεσαι στο σωματείο των συνταξιούχων.

Ολες οι άλλες δικαιολογίες ότι τάχα είσαι απαραίτητος στην παλιά σου οργάνωση και άλλα φαιδρά, έχουν τη ρίζα τους στο γεγονός πως δε θέλεις να παραδεχτείς πως βγήκες πια στη σύνταξη. Πως από εδώ και πέρα το σωματείο σου είναι η Ομοσπονδία Συνταξιούχων.

Πρέπει λοιπόν το Κόμμα να βάλει πλάτες ώστε οι συνταξιούχοι να γίνουν μια δυναμική συνιστώσα του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

5) Αυτές είναι σύντροφοι, οι παρατηρήσεις μου, πάνω στις Θέσεις για το 18ο Συνέδριο. Στο σύνολό τους τις υπερψηφίζω. Ελπίζω να μην πέρασα τις 800 λέξεις, όπως το έπαθα στο 17ο και αναγκάστηκα να πετσοκόψω το κείμενο.

(Σ.τ.Ε: Το κείμενο του συντρόφου Γιώργη Μαντά είχε ήδη πάρει τη σειρά του για δημοσίευση όταν μάθαμε πως ο Γιώργης έχασε τη μάχη με το θάνατο. Το κακό μαντάτο δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο σύντροφός μας έκατσε κι έβαλε στο χαρτί τις σκέψεις με τις οποίες ήθελε να συμβάλει στη δημόσια συζήτηση των Θέσεων της ΚΕ για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Αυτονόητη η δημοσίευση του κειμένου του.)

Γιώργης Μαντάς

Αθήνα

Ριζοσπάστης - 23 Νοεμβρίου 2008